یافتن آب مهم تر از یافتن غذا است، چراکه بدون غذا می توانید هفته ها زنده بمانید، اما بدون آب بیشتر از سه روز زنده نمی مانید. بقای شما در کویر به تواناییتان در به کار گیری تجهیزات بقای موجود و به کارگیری آنها برای رفع خطرات موجود دارد. اما مهمترین چیز استفاده از قدرت فکر است، زیرا شرایط بقا در هر جایی متمایز است و استفاده از قدرت تفکر برای بهره گیری از آنچه در دسترس دارید مهمترین شرط در نجات جان در کویر است. یافتن آب در کویر از اصول بقا است که باید پیش از رفتن به کمپ های کویری تمام نکات آن را فرابگیرید.

یافتن آب در کویر:

مهمترین ابزار در نجات جان در کویر دانش است. اگر دانش داشته باشید، شانس بقای شما بسیار بالاست و این کاری است که ما در آقازاده تلاش می کنیم انجام دهیم. عامل کلیدی در نجات در کویر درک رابطه بین فعالیت فیزیکی، دمای هوا و مصرف آب است. بدن انسان برای مقدار مشخصی فعالیت در دمای خاص به مقدار مشخصی آب نیاز دارد. برای مثال، فردی که 8 ساعت در روز در دمای 43 درجه کار سخت انجام می دهد، به 19 لیتر آب در روز نیاز دارد. فقدان این میزان آب باعث افت سریع توانایی فرد در تصمیم گیری و انجام بهینه وظایف می شود.

دمای طبیعی بدن شما حدود 37 درجه است. بدن با تعریق از شر گرمای اضافه راحت می شود و خود را خنک می کند. هر چه بدن گرم تر شود، بیشتر عرق می کنید و آب بیشتری از دست خواهید داد. تعریق عامل اصلی از دست دادن آب است. اگر فرد در دمای بالا و کار سنگین، تعریق نکند به سرعت دچار گرمازدگی می شود. این موقعیتی اورژانسی است که باید هر چه سریع تر به آن رسیدگی شود.

اما پیش از بررسی اصول یافتن آب در کویر و نجات جان، لازم است که از آن پیشگیری کنید:

همیشه بدانید کجا هستید، مسیر چیست و چه زمانی قرار است برگردید. به برنامه خود متعهد باشید.

هرگز سفر خود به کویر را به صورت ناگهانی و با کمترین امکانات شروع نکنید. برنداشتن مقدار کافی آب و ندانستن برنامه و زمان برگشت خطر بزرگی برای جان شما به همراه دارد. همیشه قبل از سفر برنامه ریزی کنید.

در مورد منبع آب خود سخاوتمندتر باشید. مقدار آب بیشتری در یک یا چند گالن به همراه داشته باشید.

خب حالا در کویر گم شده اید، مقدار آب در دسترس شما محدود است و به فکر یافتن آب در کویر افتاده اید: جیره بندی آب در دمای بالا در واقع شما را به سمت بحران سوق می دهد زیرا نوشیدن مقادیر کم آب از کم آبی بدن پیشگیری نمی کند. با کم آب شدن بدن قدرت تصمیم گیری و توان بدنی شما کم می شود. این آب در بدن شماست که به حفظ جانتان در کویر کمک می کند، نه آب در بطری.

حفظ آب در کویر:

دانستن دمای هوا و مقدار فعالیت فیزیکی به مدریت منبع آب کمک می کند. در ابتدا مقدار تعریق خود را کنترل کنید. خود را به عنوان یک ظرف آب در نظر بگیرید که با کاهش تعریق قرار است مقدار آب بیشتری ذخیره کنید.

  • سایه بیابید و از خورشید فرار کنید.
  • چیزی بین خود و زمین گرم قرار دهید.
  • حرکات بدن خود را محدود کنید.
  • لباس کامل بپوشید، سر خود را بپوشانید و از گردنتان محافظت کنید. لباس پوشیدن نرخ تبخیر آب را کاهش می دهد و به خنک ماندن شما کمک می کند.
  • غذا به هضم شدن نیاز دارد، در نتیجه با مصرف غذا باید آب بخورید. پس تا زمان یافتن آب در کویر و اطمینان از نجات خود، غذا نخورید. تنها در مواقع اضطرار و برای حفظ انرژی مقدار کمی غذا بخورید.
  • اگر برای یافتن آب در کویر لازم است پیاده روی کنید، این کار را آهسته و پیوسته انجام دهید.
  • سیگار نکشید. این کار نرخ از دست دادن آب را افزایش می دهد.
  • حرف نزنید، دهان خود را بسته نگه دارید و از بینی نفس بکشید.

با انجام کارهای فوق نیاز به آب در کویر به شدت کاهش پیدا می کند.

نشانه های آب در کویر:

اگر منبع آب در نزدیکی شماست، بهتر است همان جا بمانید و منتظر تیم نجات باشید. اگر آب در دسترس نیست و باید برای یافتن آب در کویر اقدام کنید، به دنبال نشانه های زیر باشید.

مطالعه نقشه محلی اولین کار برای یافتن آب در کویر است. جاده های کویری را دنبال کنید. این جاده ها شما را به آب یا سکونت گاه می رسانند.

دسته های پرنده دور سوراخ آب می گردند. صبح ها و عصرها به صدای آواز پرنده ها گوش دهید. ممکن است شما را به یک نقطه آب برسانند.

به دنبال پوشش گیاهی باشید. با کندن زمین می توانید به آب برسید.

به دنبال کاکتوس باشید. کاکتوس ها منبع خوبی برای یافتن آب در کویر هستند. زمانی که یک کاکتوس بشکه ای پیدا کردید، سر آن را جدا کنید و پالپ را فشار دهید تا آب از آن خارج شود. پالپ را نخورید. آب را در دهان قرار دهید، بمکید و بعد پالپ را دور بریزید. بدون چاقوی بزرگ این کار امکان پذیر نیست. زیرا باید پوست کلفت دور کاکتور را ببرید تا به پالپ برسید.

صبح ها روی گیاهان شبنم جمع می شود. هر چند این روش برای شما کافی نیست، اما بهتر از هیچ است.

آب زیر سنگ ها و صخره ها جمع می شود. اگر می خواهید زیر یک تخته سنگ را برای یافتن آب در کویر بررسی کنید، مراقب باشید. بسیاری از خزندگان سمی زیر این تخته سنگ ها پناه می گیرد. ابتدا با یک چوب سعی کنید از نبود خزنده سمی زیر آن اطمینان حاصل کنید.

رد پای حیوانات را دنبال کنید. اگر ردپای حیوانی را می بینید، آن را دنبال کنید چون قطعا به سمت آب رفته است. حیوانات به خصوص در نزدیکی غروب به سمت آب می روند.

هر جایی که شن خیس یا گیاه سبز وجود دارد، آب هم هست. حفره ای به عمق ۴۵ سانتی‌ تر و دهانه ۹۰ سانتی متر حفر کنید و ظرفی را در وسط آن قرار دهید. حفره و ظرف را با روکش پلاستیکی بپوشانید. سنگی را بر روی پلاستیک و درست بالای نقطه ای که وسط ظرف است قرار دهید تا یک شیب ملایم به سمت دهانه ظرف ایجاد شود. نور خورشید باعث می‌شود حرارت هوای داخل گودال و خاک بالا رود و بخار تولید شود. بخار در برخورد با سطح سرد پلاستیک به قطرات آب تبدیل می شود و در جهت شیب پلاستیک به سمت ظرف حرکت می کند. برای نتیجه بهتر می توانید درون گودال را با برگ یا کاکتوس پر کنید. با تقطیر به روش خورشیدی در هر شبانه روز می توانید 55 سی سی آب تهیه کنید.